له کووچ پاییز مه نمه سه جی
بی کس و ته نیا، ری بوه م وه کی؟

هاوو کووچه گانم، وه لیم په ردانه
گیرووده ی دامم بالم به سانه

ده سه یل ئیحساس له نوو یه خ کردن
خوه ش خه زاله گان هه م ماته م گردن

که وه یل عاشیق وه یره بار کردن
دله گه ی منیش وه گه ردا بردن

شه وه خون دان و شه قه ی دان له بال
ئه رام هیشتن سه د حه سره ت کال

فکر نه کردن م وه یره مرم
تا خودا چم و په لپییان گرم

له کووچ هه لگه ردن بانه و دیارم
م وه بی ئیوه چو تاقه ت بارم

رووژگاری بوو منیش کووچ کردم
هه ر جا تواسم زنده گی بردم

هاوو کووچم بوو، لانه ی عیشق گردم
یه سه ته نیام و وه بی که س مردم